|
|
Bezoek aan de Verenigde Staten |
||||
|
|||||
| Omschrijving: | |||||
Begin april 2010 bezocht ik de Verenigde Staten, samen met Dieuwke Fokkema, werkzaam voor Etuconsult met onder andere het Landelijk Steunpunt Brede Scholen in haar projectportefeuille, Tonny van den Berg, werkzaam als adviseur voor het Landelijk Steunpunt Brede Scholen en als onderzoekster bij de Hanzehogeschool, en Jeannette Doornenbal, lector Integraal Jeugdbeleid aan de Hanzehogeschool. Hoofddoel was het driedaagse National Congres for Communityschools in Philadelphia waar we een workshop over brede scholen in Nederland hebben gegeven. We hielden een presentatie voor zo’n dertig Amerikanen en Canadezen over ontwikkeling, trends en verschijningsvormen van Brede Scholen in Nederland, de wijze waarop wetenschap en praktijk elkaar kunnen versterken door middel van design built research in plaats van evidence based research en hoe dat er dan uit kan zien in de praktijk, met welke resultaten. Hiervoor gebruikten we een praktijkvoorbeeld uit een Groningse wijk. Naderhand ontstond een discussie over onze stelling, hoe duurzame brede scholen te realiseren. Opbrengst van deze discussie is toch vooral door goed leiderschap, capabele professionals en samenwerking, ook met wetenschappers. Echte samenwerking, collaboration, ontstaat bovendien door gebruik te maken van elkaars kennis, en maakt op die manier van 1+1 drie. De aandacht, en het enthousiasme over onze workshop, overtrof onze verwachtingen. Ik vond het leuk en leerzaam om in het Engels, wat toch een beperking is, te vertellen en discussiëren en feedback te krijgen. Tijdens het congres bezochten we een lezing over de do’s en don’ts van de brede school. Zeer enthousiast en professioneel gepresenteerd door medewerkers van het National Office for Community Schools. Direct interactie, uitwisseling en betrokkenheid stimuleren met de aanwezigen. De lezing ging over hoe een community school te ontwikkelen, hoe met visie en partners samen te werken, programma’s te realiseren, fondsen aan te boren en effecten te meten. Cruciaal is samenwerking. Ga je allemaal alleen aan de slag, of echt samen. De inleiders illustreerden de winst van samenwerking door twee mensen uit het publiek uit te dagen armpje te drukken. Iedere keer als het lukte om bij de ander een arm plat op de tafel te krijgen, kreeg, bij wijze van spreken, de ene helft van het publiek 500 dollar. De man was sterker dan de vrouw, hij won dus drie keer. De ene kant zou 1500 dollar krijgen, de andere helft niets. Toen gingen de twee presentatoren aan de slag en drukten in razend tempo elkaars arm dan weer links, dan weer rechts. Waarmee ze in no time voor beide publieksvakken duizenden dollars verdienden. Da’s samenwerking!! |
|||||





